Aslında belki son bile yoktur
Sormaya kalktı mı?
Hiç bir şey!
Çok açık ve net!

Ellerimiz boş
Kucağımız
Zihnimiz
Yüreğimiz!

Geriye hiç bir şey kalmadığından!
Yarına uzaklaştığımızdan
Dün de boğulduğumuzdan!

Zafer zamanı
Ya da büyük felaket
Uzatmamalı!

Kalan; nefes aldığın sürece
Anılar ve kırıntılar...

İnsan bir parça kan
Ve sayısız kaygı dedikleri bile
Boş ve yalan!

Fakat ardında anı bırakan
Her ne kadar
Suya yazı gibiyse de kalan
Sonsuza kadar
Sevgiler ve utançlar

Onlardır bize göğüs gerdiren
Onlardır açık alın
Onlardır boyun büktüren

Eğer bir adım geri kaldıysan
Eğer bir yudum yutamadıysan
Eğer bir selam veremediysen
İçinde ukde gibi
Çengelleri yırta yırta
Gırtlağından diline çekilen
Sen olursun...

Yaşamadıkların
Yaşayamadıkların
Yaşatamadıkların
Çata çat hesap sorar!

Belki yüreği gönderde
Bayraklaştırır!