


Düşmanlarımızı sevindirecek şekilde ata topraklarımızda kan dökülüyor. Bugün, kardeşler karşı karşıya gelmiş; oğul, babasına silah çekmiş durumda. Liderlerimiz, iyi insanlarımız, en fazla da gençlerimiz ölüyor. Bizleri yetiştiren ve güzel örnek olan değerli büyüklerimizin katledilmesi bizi derinden yaralıyor. Adıgeler birbirlerini öldürerek düşmanlarını sevindiriyor. Geçmişte çok zor günler yaşamış olan zavallı halkımız, şimdi de yok olma durumuyla karşı karşıya... Neden böyle oldu? Devlet yöneticilerinde midir suç, yoksa gelenek emekçilerinin tembelliğinden mi kaynaklanıyor bu durum? Onların işbilmezliğinden midir, yoksa olayları durdurmak mı istemiyorlar? Uzun yıllardır toplum örgütlerinin düşünceleriyle uyuşmayan, onların dediklerini benimsemeyen grupların suçu mudur bu? Halkımızın kendi kendini yok etmesini isteyen güçler mi yapıyor bunu?
Üzülerek belirtmeliyiz ki, bunun birçok gerekçesi var. Bu konularda düşünüp, daha etraflıca değerlendirmeler yapmamız gerekiyor. Ancak, şu anda hemen yapmak zorunda olduğumuz şeyler başkadır.
Önümüzde bir soru var - NE YAPMAMIZ GEREKİYOR? Bir zamanlar sahip olduğumuz iyi ve güzel değerlerimizden arta kalanların, dünyada bir iz bırakmadan, yok olmasını önlemek için neler yapılmalı? Bu sorunun bir tek doğru yanıtı var: BİRLİKTE OLURSAK GÜÇLÜYÜZ! Bir eldeki beş parmak gibi, birleşerek güçlü bir yumruk olmamız, güç birliği yaparak, bugün yaşadığımız kardeş kavgasını durdurmamız gerekir.
Adıge toplumu için, aramızdaki kırgınlık ve anlaşmazlıkları unutmak görevimiz olmalıdır. Bunu anlamak istemeyenler, kendi çıkarlarını önde tutanlar, siyaset ve din ayırımı yapanlar, toplumdan önce para ve makamı düşünenler bizden değildir – onlar halkımıza karşıdır, dünyadaki tüm Adıgelerin de düşmanıdır.
Eline silah alarak, içinden çıktığı topluma savaş açanlar… Biraz düşünün! Sizi doğuran halkın benimsemediği hiçbirşey, kaba kuvvet ve zorbalıkla yapılamaz – bu tarihin gösterdiği bir gerçektir. Bugün siz kardeşlerinizi öldürüyorsunuz, yarın da halkınız size sırt çevirecektir. Hepimizin anası Adıge vatanıdır! Her ana gibi, onun da yüreği ağlar, evlatlarından iyi şeyler bekler.
O, acımasız birçok savaş katliamını gördü; ancak, hiçbir zaman kardeş katli yaşamadı. Korkarım ki, kızdırırız, bizi affetmez… Halen geç kalmadık, hepimiz bir olup, çalışkanlığımızı, gücümüzü, yeteneğimizi ve aklımızı halkımıza çevirelim; bizi birbirimize düşüren düşmanlarımızın sevinmelerine, bizi yok etmelerine izin vermeyelim.
Bugün bu sözleri duymaz, halkımıza ve Ata topraklarımıza sırt çevirirsek, biliniz ki, halkımızın yarını olmayacaktır.
Elot.ru
Çeviri: Muvaffak Temel
Cherkessia.net