KÇC’nde var olan çıkmazın tek çözüm yolu Karaçay ve Çerkes’in ayrılmasıdır. Karaçay-Çerkes Otonom Bölgesinin Stavropol Krayı’ndan ayrılmasından itibaren gelişen dinamiklerin gösterdiğine göre Karaçay-Çerkes Cumhuriyeti’nin birliğinin varlığını sürdürmesi objektif değerlendirmeler ışığında da mümkün değildir.

1957 yılına kadar Karaçay ve Çerkes Otonom bölgeleri ayrı ayrı varlıklarını sürdürdüler. Bir araya getirilmelerine sebep olacak her hangi bir ön koşul yerine  gelmemişti. 1943 yılında tüm Karaçayların Kazakistan ve orta Asya’ya sürülmesi neticesinde Karaçay Otonom Bölgesi lağvedilmişti.

1957 yılında Karaçay-Çerkes otonom bölgesi Çerkes Otonom Bölgesi sakinlerinin görüşü alınmadan oluşturulmuştu.

Rusya Federasyonunca 1991 yılında  kabul edilen federal kanuna göre; sürülmüş ulusların tehcir edildiği tarihte sahip olduğu sınırlar çerçevesinde ulusal-bölgesel kurumların restorasyonu gerekir. Bu kanun Karaçay Otonom Bölgesinin kurulmasını zorunlu kılıyor ve böylece Çerkes Otonom bölgesininde kurulmasını gerektiriyor.

Tehcir esnasında var olan Çeçen-İnguş Otonom Cumhuriyetinin yeniden kurulması esnasında birbirleri ile akraba olan Çeçen ve İnguş halklarının istemleri doğrultusunda iki ayrı cumhuriyet oluşturulmuştu.

Kötüleşen durum birleşik bir Karaçay-Çerkes Cumhuriyeti’nin varlığını devam ettirmesini mümkün kılmıyor aynı zamanda Karaçay-Çerkes Cumhuriyeti’nin günümüzdeki konumu Çerkes ve Karaçay olmak üzere ertelenmekte olan doğal bir bölünme durumudur.

Çerkes Otonom Bölgesinin kurulmasının ardından Kuzey-Batı Kafkasya’da toplumsal ve politik istikrar hemen oluşacaktır.

 

KBC Toplumsal Hareketi
‘Çerkes Kongresi’ Başkanı
Ruslan Ç’eş


Kaynak: Virt-circassia.ucoz.com
14 Haziran 2010
Cherkessia.net