Okula başladığında Türkçe bilmediği için annesine uyarıda bulunuldu. Kendisinden küçük kardeşlerinin aynı duruma düşmemesi için Fatma hanımın diğer çocuklarıyla daha çok Türkçe konuştuğu söylenir.
İlkokulun ardından orta öğretimine Emirdağ askeri lisesinde devam etti ve bir daha yaşamak için köyüne hiç dönmedi. Zorlu geçen askeri lise yıllarının ardından 17 yaşında mezun oldu ve ilk görev yerine tayin oldu. 1971 yılının bir yaz akşamı Havza ilçesinin Memduhiye mahallesinde bir Çerkes düğününde hem pşine çalıp hem oynayan saçları belinde bir Çerkes kızını ilk görüşte beğenir. Annem Şükran Hanım o zaman 16 yaşında bir evin bir kızı bir genç kızdır. Babam reddedilmemek için annemin ilkokul öğretmeni Dıpsog Rahmi hocayı aracı koyarak annemi istetir.
Rahmetli dedem Ramazan yakın arkadaşı olan Rahmi hocaya hayır diyemeyerek annemi 17 yaşında babamın o zamanki görev yeri olan Hakkâri’nin Geçitli sınır köyüne gelin gönderir. Bu köyde ilk kızları Laşin (1974) dünyaya gelir. İlerleyen yıllarda (1978) Denef, (1981) Günay isimli iki kızları daha olur.
Uzun yıllar Anadolu’nun çeşitli köy ve kasabalarından Ankara merkeze kadar birçok yerde görev yapar. Görev süresinin dolmasıyla hemen emekliye ayrılan babam, bir daha hiçbir zaman eski mesleğiyle ilgili bir ortama girmemiş, bu konudan hiç bahsetmemiştir.
Çocukluğumuz boyunca etrafımızdaki çocuklardan farklı olduğumuzu hep hissetmişizdir. Evde konuşulan değişik bir dil, yasadığımız her yerde bizi bulan diğer Çerkesler, orta kısa dalgalardan yakalanmaya çalışılan “Anavatanın Sesi” yayınları…
Çetaw İbrahim hayatının hiçbir döneminde asıl kimliği olan Çerkeslikten sıyrılmamış, çocuklarını da bu doğrultuda büyütmeye çaba göstermiştir. Çeşitli tarihlerde “Yamçı”, “Kafdağı” gibi dergilerde yazı ve çevirileri yayınlanmıştır. Anavatana olan hasreti SSCB’nin yıkılıp demir perdenin kalkmasının ardından 1992 tarihinde amcam Ahmet Çetaw’ın düğününe Maykop’a gelmesiyle sona ermiştir. Ertesi sene yine Maykop’da gerçekleştirilen Müzik ve Dans Festivaline bütün ailesiyle birlikte katılmıştır. O yaz dönüşünde Ankara’da ki evimizin salonunda bizlere Maykop’da yasamak isteyip istemediğimizi sormuştu. Babamıza olan sevgimiz birincil, vatanımıza olan sevgimiz ikincil sırada 1994 yılının Ağustos ayında sırtımızda çantalarımız bütün ailem ve babaannem Fatma Karadeniz’in fırtınalı bir akşamında Soçi’ye giden bir katamaranda bulduk kendimizi. 1994 yılından 2009 yılına kadar geçen 15 senede vatana dönüş yapan her birey gibi mücadelelerden ve zorluklardan geçse de hiç yılmadı tam tersine her zaman olayların iyi yönünü görerek bizlere de adaptasyon sürecinde büyük destek oldu. Geri dönmeyi bir gün bile aklından geçirmedi. Bu yolda bizler ailesi olarak, her zaman yanında olduk, mücadele arkadaşları da birbirlerine verdikleri destekle gençlere daima örnek oldular. En son babamın kurucu üyelerinden olduğu “Gufes” fonu da, bugüne kadar verilen mücadelenin bir özeti, temize çekilmiş halidir.
İnşallah çok sevdiği anavatanında uzun bir ömür sürer.
Denef Çetaw
Cherkessia.net olarak 60. yaşına giren Çetawo İbrahimi kutluyor, sağlıklı, mutlu uzun bir ömür diliyoruz.
29 Aralık 2009
