Yine kafa karışıklığı, yine kıvırmacalar.

Yine, değişiklik.

Yine absürt şeyler.

***

Bu garip davranış şeklinin mantıklı bir açıklaması olmalı.

Gerçekten mantıklı bir açıklaması olmalı.

Asimile olmuş olmak falan bunu açıklayamıyor.

Herhangi bir mantıklı açıklaması vardır, ama inanın ben bilmiyorum.

***

1877-1878  Osmanlı-Rus savaşında Osmanlı Rusya’ya yenilir.

Savaş sonucunda Rusya’nın denetimine geçen topraklarda yaşayan Osmanlı vatandaşları ve yandaşları Osmanlı’ya göç etmek zorunda kalır.

Mesela savaş öncesi Osmanlı toprağı olan Batum’da yaşayan Abhazlar savaş sonucunda Osmanlı’ya gemilerle falan göç eder.

Bu gemilerden bir tanesi Kefken’e yanaşır.

Balkanlarda yaşayan Çerkesler ise, yapılan yazılı anlaşma ile Balkanlar'dan Osmanlı'nın elinde kalan topraklara sürülür.

Yenik Osmanlı’nın imzalamak zorunda kaldığı anlaşma ile resmen Balkanlar’dan sürülen Çerkesler Kefken’e falan çıkmazlar.

Hatta çıkmış olsalar bile bir şey değişmez.

Bunun Kafkas-Rus savaşının neticesindeki 21 Mayıs ile alakası yoktur.

Bu olay 1877-1878 Osmanlı-Rus savaşı ile alakalı bir şeydir.

Bu olayın a’sı, be’si, ce’si tüm seçenekleri sadece budur.

1864 ile alakası olmayan bir olaydır.

***

Bunu da bilmeyen kimse yoktur.

21 Mayıs’ın acısını Kefken’de hissedebilen kişinin acıdan anladığı acılı lahmacun acısı gibi bir şeydir herhalde.

Çek bir Kefken.

Çek bir acılı lahmacun.

Vallahi bilmiyor ve anlamıyorum. 

Acılı lahmacun acısı ile 21 Mayıs’ı anmak çok arabesk bir durum değil mi?

Vatanımızda da 21 Mayıs’ın ‘Kafkas savaşında canını yitirenler günü anması’ adı ile organize edilmesi garçitsalı-kolbasalı sandviç tadında..

Onun acısı da garçitsadan geliyor...

Böyle olmalı galiba, boynu bükük, acılı lahmacun veya sandviç tadında...

Neyse, buradaki vatanımızdaki hiç olmazsa bir şekilde yine de 21 Mayıs tarihi ile ilintili, sandviç mandviç ama Türkiye’de ki Kefken acılı lahmacununa göre bir nebze daha iyi..