-Kişinin onuru, bıçak ağzı gibidir-
                                                        “Dağıstan Atasözü”

I

Bilendikçe keskinleşir
Onur denir, eğilmeze
Sis üflemekle gitmez
Çamur silinmekle

Kişi onuru bıçak ağzıdır
Körlenir taşa sürtersen
Ete sürtersen keser
Çelik eğilmez gerçekse…

II

Onurdur dik tutan başı
Alnı ak, yüreği pek
Şerefsizliği gördüğü yerde bölen
Kişi onuru bıçak ağzıdır

Kişi onuru kendi ağzıdır
Kendi ağzından çıkan sözlerdir
Çıktığınca tutulan, tutulduğunca işleyen
Kişi onuru bıçak ağzıdır…

Kişi onuru şeref sözüdür
Yani iki tarafı keskin
Yani iki tarafı dürüst
Madalyon gibi iki yüzü olmayan…

III

Uzatmamalı sözü
Onur ne göz bağı dinler
Ne duman ne sis
Karanlıkta görendir o

Yaşamın içinden sıyrılıp gelir
İnceden akar
İnsanlık sofrasına

Kişi onuru bıçak ağzıdır
Dar günde de konuşur
Zor günde de dost yanını
Otağ bilir kendine

Kişi onuru içinden çıkılmaz değildir
Ne gizem ne bilmece

Küçük tavırları itici
Ulvi davranışlara kanat
Hem soylu hem bilgece…