I

Kendi halkını
Başkalarından
Üstün sanan ahmak

Kendi aşağılık duygularını
Gözünde büyüte büyüte
Sadece gövdence
Devleştin

Ancak ölçüsünde kalabilseydin
Yaratabilirdin belki

"Sevgi kategorisi"

Ahlak ölçüsünde kalabilseydin
İnsanlık çerçevesinde

"Tahammül ve saygı göstergesi"…

II

Bahçende yükselttiğin çitler
Yüreğine koyduğun engeller

Bilmezsin koyduğun dikenli teller
Yaralar kanatır vicdanları

Sınırları berkittikçe
Küçülmenin yollarını
Açıyorsun kendine

Be ahmak
İnsanlık sarayının
Minik bir odası
Olmaya yeğ olur mu?

Kendine ait diye
Büyük ve kokulu
Bir domuz ahırı…