Ankara Kafkas Derneği'nin Hanımlar Komisyonu bünyesinde başlatılan çalışma ile, ''Kaybolmaya Yüz Tutmuş Çerkes Elsanatları'' temalı sergi, kursiyerler; Zehra Yağan, Üner Özbay, Ayşe Özbay, Zehra Yağan, Bilge Eken, Derya Şenvar İnkılap, Hülya Kızılkaya, Tijen Hatam, Janset Mıdoğlu, Nurhan Kankoç Şenay, Dilek Altındal, Emine Sungur, Zühal Esen, Yeter Akman, Funda Akman ve Fatma Beslen'in günlerce süren araştırmalar ve aylarca süren özverili çalışmaları sonucunda ziyaretçilere açıldı. 3 - 6 Haziran tarihleri arasında ziyarete açılan sergide, orjinal isimleri Wağe, Denlehk, Yaye, Dışe Yıdeğ, Şığekepaşe olan Çerkes Elsanatları'ndan örnekler sergilendi.
Sayın Özdemir Özbay ve Ankara Kafkas Derneği Yönetim Kurulu Üyesi sayın Avukat Hasan Seymen'in açılışını birlikte yaptığı sergide eserler katılımcılar tarafından büyük beğeni topladı. Anlamlı bir mesaj ve çiçek ile sergiye katılan Ankara Çerkesya Yurtseverleri, duygu dolu anların yaşanmasına sebep oldu.
Teşekkürlerini bildiren hanımlarımızı, geleneksel değerlerimizin yaşatılması adına gösterdikleri tüm çabalarından dolayı tekrar kutluyor, başarılarının devamını diliyoruz.
Ankara Çerkesya Yurtseverleri
Çerkes hanımlarının el emeği göz nuru sergileri çok güzel.Geleneksel el sanatlarımız kültürümüzün kanatlarından. Dışe Yıda lerden tutunda Dan'tle mate lere kadar nice unutulmaya yüz tutmuş işlerimiz var. Sadece bizim kültürümüze özgü olan orijinal sanatlarımızı keşke koruyabilsek. Korumakla kalmayıp geliştirsek yaşamın içine koyabilsek !...
Ellerine sağlık yaşatmaya çalışanların
Unutulmuş el sanatlarının yaşatılması açısından gerçekten güzel bir etkinlik olmuş.Ama belkide bu çalışma deformasyon ve asimilasyon yaşadığımız şu şartlarda göz ardı edilmiş Setenay Guaşe mirasının görünür bir sessiz isyanıdır bence .Xabze kültür,asimilasyon söylemleri zincirini istediğmiz kadar uzatalım,akademik yada entellektüel tartışmalara çevirelim tüm bunları ama bizi hep dengede tutan,xabzeyi xabze yapan unsurlardan birini,sessiz ama gerçekten derinden yok etmemize estetik bir isyandır belkide bu sergi.Kahramanlar,kılıçlar,kutsanmış yemin tartışmaları arasında yüreğimizin diğer yanını oluşturan Setenay Guaşe mirasını adeta gözümüzün içine sokarak hatırlatmaktır belkide.Yaşadığımız ortamın bilinç altımıza kazıdığı ve belkide asimilasyonumuza hız veren ve bence hiç farkına varmadan dengelerimizle oynayan ironik raconik düşüncelerimiz arasında dikkatimizi çekmesi gereken çalışmadır aslında.
Dayımın hanımı olan yengem anneme,hala ve gerçek adını hiç söylemeden yıllardır "sınefin " der.Yıllardır oluşan asimilisyon bilinç altıyla görmediğimiz ve kendi varlığını xabze kurallarında korumak için kendi içinde sınefinleşen bir değeri ve yapıyı sanırım artık görmemiz bence asimilasyonun hızınıda,dengelerimizide anlamak açısından dikkate değerdir bence.Belkide bu,sınefinlerin yada Setenay Guaşe nin görünen son çığlıklarıdır ve bunlarıda görmezden gelirsek asimilasyon çığlıklarımız özleştirisiz olacaktır bu açıdan.
Hanımların sessiz gücüdür her şeyi olanaklı kılan... Ankara ÇY nin tebrik satırlarıda çok anlamlı bu minvalde. Sergiye emeği geçen bütün hanımlara tebrikler...
saygı ve selamlar.